Talentherkenning & Talentontwikkeling

Talentherkenning en talentontwikkeling. Wat doet de Afdeling hieraan?

Talentherkenning
De Regiotraining, opgezet door Noord, en de Regionale Bondstraining, geïnitieerd door de Bond, bieden met name welpen en pupillen (en enkele kadetten voor de sparring) de mogelijkheid om een extra training te volgen. Een trainingsblok van 2 ½ uur, op de zondagmorgen.

Eigenlijk iedereen die geschoold is in een sport, is in staat om binnen die sport talent te herkennen. Het gaat dan vrijwel altijd om motorisch-coördinatief talent. Hoe armen en benen samenwerken, en in onze sport hoe natuurlijk en esthetisch met een bat een bal wordt geraakt, onmiddellijk is duidelijk wie nog duidelijk coordinatiescholing nodig heeft, en wie de motorische hoogvlieger is. Overigens, het uitsluitend beoordelen op motorisch-coördinatieve mogelijkheden is wel een beperking, want juist in de welpencategorie, waar de verschillen in mogelijkheden heel groot zijn, kunnen ontwikkelingen heel snel gaan. En hoewel dat veel moeilijker is, en daarom vaak onderschat als selectiecriterium, is de spelbeleving en de drive, de zin om een bal te raken om een goeie speler of speelster te worden, zonder dat dit al motorisch heel duidelijk is.

De welpen en pupillen die uitgenodigd worden voor deze training, kunnen zich op verschillende manieren hebben geopenbaard:
• Welpen- en pupillentoernooien, in de drie regio’s gehouden
• Meisjestoernooien, ook in de drie regio’s
• Afdelingstoernooien
• Dag van het Talent
• Competitieresultaten

Voorts worden de ranglijsten regelmatig gescand, en zijn er een aantal trainers in de verschillende regio’s die de vinger aan de pols houden als het gaat om zich snel ontwikkelend talent, en die dit doorgeven aan de TC van Noord.

Als het gaat om welpen, is het scouten niet een erg intensief werk: Friesland heeft 10 welpen, Groningen 15. In Drenthe zijn meerdere clubs actief in het jonge jeugdsegment, en spant dus de kroon met ruim 20 welpen (zowel jongens als meisjes, aantallen ongeveer).
Van deze geregistreerde welpen speelt een groot aantal geen competitie, maar zij laten zich wel zien op de kleinere toernooien.
Wat betreft de pupillen, en dan gaat het vooral om de 1e jaars, is de spoeling minder dun. Het is dan ook deze categorie die de meeste spelers en speelsters oplevert.

Wij hebben niet de absolute zekerheid, maar wel in hoge mate zekerheid over welke jonge spelers en speelsters “het in zich hebben” om mee te doen aan deze training.
Maar lang niet altijd willen of kunnen de geselecteerde spelers of speelsters deze training bezoeken, een paar redenen:
• De geselecteerden hebben onvoldoende liefde voor het spel; ze hebben er geen zin in
• Ouders willen of kunnen niet wat betreft vervoer
• Het geloof verbiedt spelen op zondag
• Kinderen willen liever uitslapen, of spelen met vriendjes, vriendinnetjes

Het is opvallend, dat direct contact met ouders van potentiële talenten de grootste oogst oplevert. Aanschrijven via de club wordt niet op gereageerd, op algemene oproepen, bijvoorbeeld op de Noord-site, volgt nooit enige reactie.
Het is dus noodzakelijk om vooral de kleinere toernooien te bezoeken.

De lijst van de afgelopen jaren, waarop spelers en speelsters staan die zijn gevraagd, en dus potentieel geselecteerd waren voor deze training, omvat angstwekkend veel namen. Veel van die spelers en speelsters stoppen na korte tijd, want je komt hun namen nergens meer tegen. Het verloop bij de clubs moet wel erg groot zijn.
Daar komen we bij het begrip talentontwikkeling. Daarvoor zijn in de eerste plaats de clubs verantwoordelijk. Tafeltennis is een bijzonder moeilijke sport om aan te leren; in het begin is er veel meer mislukking dan lukken, de belangrijkste lichamelijke activiteit is het rapen van balletjes.
Dit stadium moet zo snel mogelijk worden vervangen door het op tafel kunnen houden van de bal, en inzicht krijgen in de moeilijke aspecten van het spel. Als rallyspelen en inzicht in service en rotaties leiden tot lol in tafeltennis in plaats van alleen maar ballen rapen, dan zijn jongens en meisjes gewonnen. Helaas komen er veel te weinig spelers en speelsters tot dit stadium, en daar kan een Afdelingsselectietraining niets aan veranderen

Talentontwikkeling
Talentontwikkeling is in de eerste plaats een taak voor de vereniging. De Regio- en Regionale Bondstraining is een waardevolle ondersteuning. Degelijke training, meerdere trainers en goeie sparring, met veel individuele aandacht, en een op het individu toegesneden programma.
Deze aandacht voor het talent volgt op de talentontwikkeling zoals die bij de club zou moeten plaatsvinden. Voor selectie bij de afdelingstraining moet aan een aantal voorwaarden worden voldaan:
• Minstens tweemaal per week trainen bij de vereniging
• Competitiespelen
• Het meedoen aan de Nationale Jeugdmeerkampen
• Het meedoen aan licentietoernooien

Er zijn maar een paar clubs in Noord, die zich gericht bezig houden met werving en ontwikkeling van de jongste jeugd. Er zijn niet zoveel clubs die jeugdleden de mogelijkheid bieden om minstens tweemaal per week te trainen onder leiding van technisch geschoold kader; training geven is een vak.

Het scouten en opvangen van talenten, en het stimuleren van hun ontwikkeling, kan door een overkoepelende bond, met daarbij als praktisch middel een verantwoorde op het individu gerichte trainingtraining, nooit een volwaardige activiteit zijn. Hoogstens een ondersteunende.
Dat de Bond en de Afdeling deze training toch handhaven, dat heeft te maken met de wens om spelers en speelsters die gedreven zijn om deze sport te beoefenen, meer mogelijkheden te geven om “goed” te worden.
Een ander doel is, dat een speler of speelster door deze training te bezoeken enthousiasme voor de sport overbrengt binnen de club, en dat het voor de club een enthousiasmerend effect heeft.

Namens de Technische Commissie Noord
Koos Kuiper
Afdelingstrainer Noord
Kooskuiper10@kpnplanet.nl

Toegift:
Dat er in Noord weinig welpen zijn, daarvoor is wel een verklaring.
Onlangs was er op de site van NTTB-Noord een enquête, waarin gevraagd werd op welke leeftijdsgroep ledenwerving zich moest richten. De meerderheid van de mensen die de moeite namen op deze enquete te reageren, sprak de voorkeur uit voor de categorie vanaf 11 jaar. Deze keuze heeft alles te maken met het “gemak” van aanleren. Omdat in deze leeftijdsgroep de coördinatie al veel beter is ontwikkeld, slagen zij erin om binnen kortere tijd coördinatief met minder moeite een rally te spelen Deze categorie leert relatief snel aan, en ook nieuwe leden kunnen moeiteloos meedraaien in de praktijkopstelling van 6 tafels.
Dat is een wereld van verschil met bijvoorbeeld het aanleren van 5 tot 10-jarigen. Dat vergt andere vaardigheden van een trainer. Omdat in deze leeftijdscategorie er enorm grote verschillen zijn in motorische vaardigheden, blijven alleen de talenten geïnteresseerd in tafeltennis. Maar dat betekent dat door een gebrek aan vaardigheden van de trainer, een grote groep verloren gaat voor tafeltennis.
Ondanks dat er de afgelopen jaren enige tientallen mensen zijn opgeleid als trainer, is er in Noord een groot gebrek aan enthousiast en bevoegd technisch kader. Slechts een handvol van de opgeleide trainers geeft training.

Leden werven vanaf 11 jaar biedt dus voordelen, maar kent een heel groot nadeel. Veel kinderen besluiten al veel eerder welke sport zij leuk vinden. Sportbonden spelen daarop in, zij ontwikkelen aangepaste vormen van hun sport, voetbal met minder spelers, klein veld en kleinere doelen, minivolleybal, minibasketbal. Allemaal spelvormen, die recht doen aan de leeftijd, en die ervoor zorgen dat er meer acties lukken, dan mislukken..
De NTTB heeft het 6-9 jaar-plan ontwikkeld. Deze vorm van opvang is de beste garantie om jeugdleden in die leeftijdscategorie te behouden, maar heel weinig trainers en clubs zien hier de voordelen van in.